Foto de Pablo Menéndez
Desde allí recibo hoy mismo un correo electrónico que dice literalmente:
Xxxx ten 14 anos e vive case sempre deitada no chan ó lado das suas amigas Yyyy e Zzzz, as tres mirando ó teito do cuarto numero tres. Ningunha das tres foi nunca á escola. Pareceunos que Xxxx tiña algo mais de movilidade que as suas compañeiras, e pensei que pagaría a pena probar a montala nunha cadeira de rodas.
Nunha das miñas visitas ó despacho de d o director do orfanato, comenteille a miña idea. El contoume que tiñan unha cadeira de rodas. Chamou a unha empregada, que me levou a un carto pequeno no que encontrei esta peza digna de Duchamp. Baixeina ás duchas ó aire libre e dinlle unha boa fregada. Logo leveina á estación de servicio a hinchar as rodas. Polo camiño a xente mirábame raro, ainda que algúns levaran cabras atadas por unha céntrica rúa de Katmandú.Subín a Xxxx á cadeira e saímos da habitación tres, Lata por primeira vez en anos.
Me lo envía un amigo que está en Bal Mandir, un orfanato de Katmandú. Las tres niñas son discapacitadas. Seguiremos hablando de ellas.
De momento, por si queréis saber algo más de este proyecto os dejo un enlace al blog Sonrisas de Colores, del Director del proyecto.
Actualización: notaréis que he quitado los nombres, nos pareció más correcto. Por el mismo motivo no ponemos fotos en las que se reconozaca a ninguna niña.
