Calendario

Marzo 2010
L M X J V S D
« Feb   Abr »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Blogocampaña

Campaña contra la pornografía infantil

Creative Commons

Creative Commons License
Esta obra está bajo una licencia de Creative Commons.

Presentimientos y temporales

Diréis que soy una meiga, pero tengo presentimientos muy fuertes.

Cuando estoy muy apegada a alguien le presiento, aunque no siempre, claro. Me despierto inquieta en la noche, sin motivo aparente, y a la mañana siguiente veo una nota tuya de esa hora, o a los diez minutos de desvelarme llega un mensaje tuyo a mi móvil (a las cuatro de la mañana!).

Cuando era una niña, presentía la llegada a de mi padre, sabía cuando entraba por la calle. Siempre he estado emocionalmente muy cercana a él. He heredado esto de mi madre, aunque en menor medida que ella.

La misma mañana del temporal en el Canal de la Mancha, a pesar del sol, el bikini y la calma, presentí que algo iba a pasar. Estaba disgustada con “él”, o más bien, conmigo misma. La cosa es que me había ido sin despedirme “como es debido” y no le había escrito en toda la semana fuera. En un momentito con cobertura le envié un sms conciliador, muy cariñoso. Le dije que presentía que algo iba a ocurrir pero que no tenía miedo, que todo saldría bien. Me respondió lindo lindo. Pasamos el temporal, durísimo. Cuando llegué a casa me estaba esperando.

El amor está en lo que tendemos…

El amor está en lo que tendemos
(puentes, palabras ).

El amor está en todo lo que izamos
(risas, banderas).

Y en lo que combatimos
(noche, vacío)
por verdadero amor.

El amor está en cuanto levantamos
(torres, promesas).

En cuanto recogemos y sembramos
(hijos, futuro).

Y en las ruinas de lo que abatimos
(desposesión, mentira)
por verdadero amor.

José Ángel Valente

Besar con la mirada

Sabe si alguna vez tus labios rojos
quema invisible atmósfera abrasada,
que el alma que hablar puede con los ojos
también puede besar con la mirada.

Gustavo Adolfo Bécquer

Adeus

Como se houvesse uma tempestade
escurecendo os teus cabelos,
ou, se preferes, minha boca nos teus olhos
carregada de flor e dos teus dedos;
como se houvesse uma criança cega
aos tropeções dentro de ti,
eu falei em neve – e tu calavas
a voz onde contigo me perdi.
Como se a noite se viesse e te levasse,
eu era só fome o que sentia;

Digo-te adeus, como se não voltasse
ao país onde teu corpo principia.
Como se houvesse nuvens sobre nuvens
e sobre as nuvens mar perfeito,
ou, se preferes, a tua boca clara
singrando largamente no meu peito.< /blockquote>

Eugénio de Andrade

Enamorarse y no

Cuando uno se enamora las cuadrillas
del tiempo hacen escala en el olvido
la desdicha se llena de milagros
el miedo se convierte en osadía
y la muerte no sale de su cueva

enamorarse es un presagio gratis
una ventana abierta al árbol nuevo
una proeza de los sentimientos
una bonanza casi insoportable
y un ejercicio contra el infortunio

por el contrario desenamorarse
es ver el cuerpo como es y no
como la otra mirada lo inventaba
es regresar más pobre al viejo enigma
y dar con la tristeza en el espejo

Mario Benedetti

Azúcar!!!!

Estoy todavía bailando al son de la bachata, la salsa y el merengue….

Sólo quiero que llegue el viernes que viene y, mientras tanto, tengo que practicar, bailar, girar. Un, dos tres para la salsa, hasta cuatro para la bachata, tan romántica…

El baile me hace feliz.

Os dejo la versión salsa de Thinking of you de Lenny Kravitz.

Actualización: por fin he encontrado la bachata de ayer. Es Obsesión de Aventura. Fijaos como bailan, pues yo igual.

Espera

Horas, horas sem fim,
graves, profundas,
esperarei por ti
até que todas as coisas sejam mudas.

Até que uma pedra irrompa
e floresça.
Até que um passáro me saia da garganta
e no silêncio desapareça.

Eugénio de Andrade

Para Pau, con amor, porque a veces esperar, la confianza y la fé en lo que de verdad cuenta, son lo único que puede hacer el milagro.

Beijinhos.

Unha man por Haití

Así se llama la iniciativa de un grupo de amigos de Pontedeume. Os transcribo la información del evento tal y como la dejó Fernando en facebook:

Durante todo o mes de marzal, en Pontedeume celebraranse concertos en varios bares e pubs destinados a RECADAR FONDOS PARA HAITÍ.
O programa é o seguinte:
Xoves 4 – Pub Apnea – Grupo: Concierto Swing.
Sábado 6 – Bar Fubolín – Grupo: Brainstorming.
Xoves 11 – Bar Trasteiro – Grupo: Debosses.
Venres 12 – Abrevadeiro – Artista: Roger de Flor.
Xoves 18 – Casa da Estación – Grupo: Rey Mugre.
Xoves 25 – Pelouro – Grupo: Infussion.

Ademais da música haberá outros espectáculos.

Pero o máis importante é que todo se fará co fin de axudar a Haití, e podedes axudar de varias maneiras:

- Comprando rifas solidarias a 1€ desde o 1 de marzal nos bares do programa, coas que se participará en sorteos de agasallos cedidos por varios comercios eumeses.

- Participando nunha subasta de arte (cadros, fotografías, etc.) cedidas por artistas unidos pola causa, que estarán expostos no Bar O Baradeiro (antigo Tostaky, Rúa Real) e cuia puxa se realizará durante todo o mes no propio bar.

- Participando na subasta especial dunha camiseta do “Deportivo de La Coruña” firmada por todo o equipo, e cedida moi amablemente polo futbolista eumés do Deportivo, Juan Domínguez.

Participade!!!!!!!!

Moitas grazas a todos os colaboradores e á xente que axudou a facelo realidade!!!

Asdo.: A organización.

Ahí estaré!!

Alemania lo tiene claro

Afortunadamente. Los alemanes dicen que no tragan con una ley antipiratería que pase por cortar la conexión a internet. En este artículo de Cinco Días tenéis detalles. A ver si es verdad que se cargan el Ministerio de Cultura (ya sé, es matar moscas a cañonazos, pero peor es tener que decir que son mariposas).

Abrazos

La abracé. Me respondió al abrazo. Hace tiempo que no nos mimábamos así. Sentí toda la fuerza de  su cariño entrando en mi.

Llegué caminando rápida, nerviosa. Estaba sentado. Me miró. Le sonreí. Su sonrisa iluminó mi mirada.

Hablábamos. Sopló el viento. Me arrebujé en mi abrigo, temblando. Nos miramos a los ojos y reímos. Empezó la primavera.

Salimos. Me miró fijamente a los labios. Le atisbé el alma. Me besó. Salió una estrella.

Vino corriendo, con los brazos abiertos. Se apoyó en mi pecho. La oí respirar otra vez dentro de mi.

Poesía en portugués

Como ya sabéis, me encanta leer en el idioma original del poeta. Esto no siempre es posible así que intento que las ediciones que compro sean bilingües (aunque en japonés no me sirve de nada, claro).
Leo con cierta soltura las lenguas romances, al fin y al cabo soy gallega, española, he vivido en Cataluña, he estudiado francés desde niña y tengo especial querencia por Portugal e Italia. En inglés me manejo razonablemente pero tengo que reconocer que, así como un artículo económico me “pega” en inglés, para la poesía prefiero otros idiomas, y ahora me estoy refiriendo exclusivamente a la sonoridad, a la musicalidad del poema, porque está claro que hay enormes poetas en habla inglesa, muchos de los cuales podéis encontrar en este mismo blog.

Pero digamos que al margen del poeta, tengo querencia para leer poesía por el gallego y el portugués más que por cualquier otra lengua. Son idiomas plagados de palabras que representan la ternura y la suavidad.
No suena lo mismo un “Nao sou nada” que un I´m nothing, ¿a qué no?

Entre mis propósitos de este año nuevo está el “ordenar” un poco mis conocimientos de literatura gallega y leer las 20 ó 30 obras más importantes de las que seleccione, entre ellas, bastante poesía, así que la literatura portuguesa tendrá que esperar a otro año porque a mi no me da para tanto.

Pues eso, que iba yo diciendo, que la poesía en portugués me chifla, y la música también (encontraréis por el blog decenas de ejemplos de ambas cosas) y, por si a vosotros también os gusta como a mi, os dejo dos enlaces fantásticos para que podáis “catar” aquellos poetas que más os puedan gustar: Jornal de Poesia y Porto de Abrigo. La amplitud de ambas páginas quizás las haga un poco inabordables para los principiantes, si es así, al menos no os perdais a Pessoa con sus múltiples personalidades, a Eugenio de Andrade, a Carlos Drumond de Andrade…buff, son demasiados, tendréis que escoger vosotros.

Beijnhos

Não sou nada

Não sou nada.
Nunca serei nada.
Não posso querer ser nada.
À parte isso, tenho em mim todos os sonhos do mundo.

Tabacaria de Alvaro de Campos (Fernando Pessoa)